Do rozładunku cysterna proszkowa wykorzystuje głównie właściwości fluidyzacji proszku. Fluidyzacja proszku oznacza, że gdy gaz przedostanie się do warstwy proszku z dna pojemnika, a natężenie przepływu gazu przekroczy pewną wartość (0,015 m/s dla cementu), tarcie pomiędzy gazem a proszek jest równy masie proszku i proszek nie jest już podtrzymywany przez złoże fluidalne. W tym czasie mogą się swobodnie przemieszczać i przepływać od góry do dołu, dzięki czemu górna płaszczyzna warstwy proszku pozostaje pozioma, podobnie jak właściwości cieczy.
Specyficzna zasada działania jest następująca: moc silnika cysterny proszkowej jest przenoszona na sprężarkę powietrza poprzez przystawkę odbioru mocy, wał napędowy i inne urządzenia sterujące. Sprężone powietrze wytwarzane przez sprężarkę powietrza dostaje się do korpusu zbiornika, a materiały proszkowe i granulowane ulegają upłynnieniu za pomocą urządzenia upłynniającego. Dzięki różnicy ciśnień pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem zbiornika, materiały sypkie i ziarniste transportowane są w wyznaczone miejsce rurociągiem rozładunkowym wraz z powietrzem.
